سخن از ماندن نيست من و تو رهگذريم راه طولاني و پر پيچ و خم است همه بايد برويم تا افقهاي وسيع تا آنجا كه محبت پيداست

 

 

تو كيستي كه من اينگونه بي تو بي تابم شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم تو كيستي كه من از موج يك تبسم تو بسان قايق سرگشته روي گردابم

 

 

دوست داشتن رو باید از برگ یاد گرفت...چون وقتیکه زرد میشه،وقتی می افته وقتی میمیره باز هم پای همون درخته

 

 

 

ب.ظ): یادت بخیر غریبه دنیا چقدر عجیبه به عشق تو رسیدن انگار که یک فریبه وقتی هنوز عاشقم بی تو شدم دنیای غم تنها گذاشتی با تنم بی تو دیگه دارم می شکنم

 

 

بزرگترين گناه: سکوت... بزرگترين شجاعت: بگويي دوستت دارم... بزرگترين سرمايه: دوست... بزرگترين اسرار: صداقت... بزرگترين افتخار: عاشق شدن... بزرگترین هنرعاشق ماندن

عشق نمي پرسه اهل کجايي ، فقط ميگه توي قلب من زندگي کن .. عشق نمي پرسه چرا دور هستي ، فقط ميگه هميشه با من هستي .. عشق نميگه دوستم داري؟ فقط ميگه دوستت دارم .. . . . . . . عشق خيلي غلط هاي ديگه هم ميکنه که نبايد باور کني!!

 

 

 

اي کاش فاصله ها مي دانستند که حريف خا طره ها نمي شوند

 

 

 

گاه يک لبخند آنقدر عميق ميشود که گريه ميکنم گاه يک نغمه آن قدر دست نيافتني است که با آن زندگي ميکنم گاه يک نگاه آن چنان سنگين است که چشمانم رهايش نميکنند گاه يک عشق آن قدر ماندگار است که فراموشش نميکنم

 

 

 

شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته. شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت. خدا گفت : دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ

 

 

 

 

 

هیچگاه...............

 

                        هیچگاه

                        

                        هیچگاه از دلم نپرسیدی چقدر تو را دوست دارد...

                        

                        هیچگاه نفهمیدی که این دل دیوانه تنها تو را میخواهد.

                        

                        هیچگاه به چشمان خیسم نگاه نکردی که قطره های اشک را درون

                        آن ببینی و بفهمی

                        

                        چقدر این انتظار برای به تو رسیدن برایم سخت است...

                        

                        میگفتم لحظه ای به چشمانم خیره شو ، اما تو میگفتی نمی

                        توانم

                        

                        هیچگاه عشق مرا باور نداشتی و نمی دانستی که من از همه

                        عاشقترم ، و بیشتر از

                         

                        همه کس دوستت دارم...

                        

                        کاش می دانستی که این دل دیوانه ام تنها تو را دارد ، کاش

                        لحظه ای مرا باور میکردی

                        

                        و لحظه ای به درد این دل گوش میکردی!

                        

                        نمی دانی درون این دل بی طاقتم چه میگذرد ، نمی فهمی که از

                        تو چه میخواهد ،

                        

                        نمیبینی چقدر شب و روز دلتنگ تو است....

                        

                        و ای کاش از دلم می پرسیدی چقدر تو را دوست دارد، ای کاش

                        درون این چشمهای

                        

                        خسته ام قطره های اشک را میدیدی

                        

                        بگذار لحظه ای این دل عاشقم برای تو دردش را بگوید  گوش

                        کن ببین چه می گوید و

                        

                        چه میخواهد

                        

                        این دل عاشقم می گوید هیچگاه رهایش نکن و او تنها تو را

                        میخواهد

                        

                        هیچگاه مرا درک نکردی ، حتی لحظه ای دردهای قلبم را گوش

                        نکردی و همیشه تنها

                         

                         خودت دردهایت را برایم میگفتی ، در حالیکه نمی دانستی این

                        دل من هم پر از درد

                        

                        است...

                        

                        هیچگاه از من نپرسیدی چقدر تو را دوست دارم ، تنها تو

                        میگفتی چقدر دوستم داری

                        

                        ای کاش مرا باور میکردی ، قطره های اشک را از گونه هایم

                        پاک میکردی و لحظه ای به

                         

                         حرفهایم گوش میکردی ، مرا آرام میکردی

                        

                        هیچگاه نفهمیدی چقدر دوستت دارم... هیچگاه

                        

تفاوت عاشق بودن و كسي را دوست داشتن

بين كسي كه عاشق شده است و كسي كه تنها شخصي را دوست دارد تفاوتهايي است نكات زير به شما كمك خواهد كرد تا اين تفاوت را درك كنيد.

1-هنگام  ديدن كسي كه عاشق او هستيد تپش قلب شما زياد شده و هيجان زده خواهيد شد اما هنگاميكه كسي را مي بينيد كه آنرا دوست داريد احساس سرور و خوشحالي مي كنيد.

2- هنگامي كه عاشق هستيد زمستان در نظر شما بهار است وليكن هنگامي كه  كسي را دوست داريدزمستان فقط فصلي زيبا(زمستاني زيبا)است.

3-وقتي به كسي كه عاشقش هستيد نگاه مي كنيد خجالت مي كشيدوليكن هنگاميكه به كسي كه دوستش داريد مي نگريد لبخند خواهيد زد.

4-وقتي در كنار معشوقه خود هستيد نمي توانيد هر آنچه را در ذهن داريد بيان كنيد اما در مورد كسي كه دوستش داريد شما توانايي آنرا داريد.

5- در مواجه شدن با كسي كه عاشقش هستيدخجالت مي كشيد و يا حتي دست و پا ي خود را گم مي كنيد اما در مورد فردي كه دوستش داريد راحت تر بوده و توانايي ابراز وجود خواهيد داشت.

6- شما نمي توانيد به چشمان كسي كه عاشقش هستيد مستقيم و طولاني نگاه كنيد(زل بزنيد)اما مي توانيد در حاليكه لبخندي بر لب داريد مدتها به چشمان فردي كه دوستش داريد نگاه كنيد.

7-وقتي معشوقه شما گريه مي كند شما نيز گريه خواهيد كرد و اما در مورد كسي كه دوستش داريد سعي بر آرام كردن او مي كنيد.

8-احساس عاشق بودن و درك آن از طريق نگاه(ديدن)است اما در درك دوست داشتن بيشتر از طريق شنوايي است(از طريق ابراز علاقه به صورت كلامي)

9-شما مي توانيد يك رابطه دوستي را پايان دهيد اما هرگز نميتوانيدچشمان خود را بر احساس عاشق بودن ببنديد چرا كه حتي اگر اينكار را بكنيد عشق همچنان قطره اي در قلب شما و براي هميشه باقي خواهند ماند.

 

مصاحبه با خدا....

خدا از من پرسيد: « دوست داري با من مصاحبه كني؟»
پاسخ دادم: « اگر شما وقت داشته باشيد»
خدا لبخندي زد و پاسخ داد:
« زمان من ابديت است... چه سؤالاتي در ذهن داري كه دوست داري از من بپرسي؟»
من سؤال كردم: « چه چيزي درآدمها شما را بيشتر متعجب مي كند؟»
خدا جواب داد....
« اينكه از دوران كودكي خود خسته مي شوند و عجله دارند كه زودتر بزرگ شوند...و دوباره آرزوي اين را دارند كه روزي بچه شوند»
«اينكه سلامتي خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست مي دهند و سپس پول خود را خرج مي كنند تا سلامتي از دست رفته را دوباره باز يابند»
«اينكه با نگراني به آينده فكر مي كنند و حال خود را فراموش مي كنند به گونه اي كه نه در حال و نه در آينده زندگي مي كنند»
«اينكه به گونه اي زندگي مي كنند كه گويي هرگز نخواهند مرد و به گونه اي مي ميرند كه گويي هرگز نزيسته اند»
دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتي به سكوت گذشت....
سپس من سؤال كردم:
«به عنوان پرودگار، دوست داري كه بندگانت چه درسهايي در زندگي بياموزند؟»
خدا پاسخ داد:
« اينكه ياد بگيرند نمي توانند كسي را وادار كنند تا بدانها عشق بورزد. تنها كاري كه مي توانند انجام دهند اين است كه اجازه دهند خود مورد عشق ورزيدن واقع شوند»
« اينكه ياد بگيرند كه خوب نيست خودشان را با ديگران مقايسه كنند»
«اينكه بخشش را با تمرين بخشيدن ياد بگيرند»
« اينكه رنجش خاطر عزيزانشان تنها چند لحظه زمان مي برد ولي ممكن است ساليان سال زمان لازم باشد تا اين زخمها التيام يابند»
« ياد بگيرند كه فرد غني كسي نيست كه بيشترين ها را دارد بلكه كسي است كه نيازمند كمترين ها است»
« اينكه ياد بگيرند كساني هستند كه آنها را مشتاقانه دوست دارند اما هنوز نمي دانند كه چگونه احساساتشان را بيان كنند يا نشان دهند»
« اينكه ياد بگيرند دو نفر مي توانند به يك چيز نگاه كنند و آن را متفاوت ببينند»
« اينكه ياد بگيرند كافي نيست همديگر را ببخشند بلكه بايد خود را نيز ببخشند»
باافتادگي خطاب به خدا گفتم:
« از وقتي كه به من داديد سپاسگذارم»
و افزودم: « چيز ديگري هم هست كه دوست داشته باشيد آنها بدانند؟»
خدا لبخندي زد و گفت...
«فقط اينكه بدانند من اينجا هستم»
« هميشه»

میدونی سخت ترین لحظه ی زندگی چیه؟ وقتی بفهمی واسه کسی که تموم زندگیته فقط یه تجربه ای

 

 

برادران! خواهران! عاشق باشيد، عشق است که به شما قدرت زندگي کردن مي‌دهد، عقل فقط به شما کمک مي‌کند که چطور بهتر بخوريد و بهتر بخوابيد.شهيد دکتر مصطفي چمران

 

 

 

عشق هدف حيات و محرک زندگي من است و زيباتر از عشق چيزي نديده ام و بالاتر از عشق چيزي نخواسته ام.شهيد دکتر مصطفي چمران

 

 

 

اگر کسي را دوست داشته باشي ،نمي توني توي چشم هاي اون زل بزني... نمي توني دوريش را تحمل کني... نمي توني بهش بگي که چقدر دوستش داري... نمي توني بهش بگي چقدر بهش نياز داري ... واسه همينه که عاشق ها ديوونه ميشن براي مرگ خود يک بهانه ميخواهم ... يک بهانه ي پوچ عاشقانه مي خواهم ... از غمي که مي داني .. با تو بودنم مرگ ست .. بي تو بودنم هرگز! .. اگر بهانه اين باشد .. من بهانه مي گيرم و عاشقانه ميميرم ------

 

 

زندگي با همه وسعت خويش... محفل ساكت غم خوردن نيست... حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نيست ... اضطراب هوس ديدن و نا ديدن نيست ... زندگي خوردن و خوابيدن نيست... زندگي جنبش جاري شدن است... از تماشا گه اغاز حيات ... تا به جايي كه خدا ميداند

 

 

 

منتظر كسی باش كه اگه حتی در ساده ترین لباس بودی، حاضر باشه تو رو به همه دنیا نشون بده وبگه كه: "این دنیای منه

 

 

دروغ ميگفت ديگري را دوست ميداشت بارها گفتم دوستم داري گفت اري تا ديري خاموش بودم اخر از باي شکيب افتادم و گفتم راستش را بگو آیا دل به ديگري بستي گفت نه فرياد زدم . راستش را بگو هرچه هست خواهم بخشيد و از گنهت هر چند سنگين باشد خواهم گذشت عاقبت با ارزويي فراوان پيش امد و گفت مرا ببخش ديگري را دوست داشتم گفتم حال که سالها تو به من دروغ گفته بودي اين بار من به تو دروغ گفتم تو را هر گز نخواهم بخشيد...

 

 

تصوير چشمان تو را در رويا ها كشيدم، باغ گلي از جنس مريم ها كشيدم، تو گم شدي در جاده هاي ساكت و دور، من هم به دنبال نفس هايت دويدم

 

 

هر وقت در زندگی به یک درب بسته برخوردی که یک قفل بزرگ داشت ٬ نترس و ناامید نشو چون اگه قرار بود اون درب هیچ وقت باز نشه حتماٌ به جای اون یک دیوار می‌ گذاشتن

 

 

بزرگترين افسوس آدمي اين است که حس مي کند مي خواهد اما نمي تواند، و به ياد مي آورد زماني را که مي توانست اما نمي خواست.

 

 

 

شيطان عاشق خدا بود ... مي خواست تنها عاشقش باشد ... فرياد زد ... خدا نفهميد ! . . . خدا بزرگ بود ... مي خواست عاشقي کند ... آدم را آفريد! . . . سالها پيش آدم خدا را از ياد برد ... آدم عاشق شيطان شد ! اين وسط خدا تنها ماند ... به همين سادگي

 

 

 

بر خاک بخواب نازنين،تختي نيست. آواره شدن حکایت سختي نيست. از پاکي اشکهاي خود فهميدم . لبخند هميشه راز خوشبختي نيست

 

 

زندگی پژمردن یک برگ نیست بوسه ای در کوچه های مرگ نیست زندگی یعنی ترحم داشتن با شقایقها تفاهم داشتن

 

 

زندگی آب روان است روان می گذرد آنچه اقبال من و توست همان می گذرد

 

 

ميدوني بزرگ ترين درد دنيا چيه؟ اينه كه بفهمي پناه لحظه هات يه پناه گاه ديگه داره

 

 

 

امروز دلم دوباره شكست.... از همان جاي قبلي...! كاش مي شد آخر اسمت نقطه گذاشت تا ديگر شروع نشوي.... كاش مي شد فرياد بزنم... پايان! دلم خيلي گرفته!.... اينجا نمي توان به كسي نزديك شد! آدمها از دور دوست داشتني ترند

 

 

زندگي با همه وسعت خويش... محفل ساكت غم خوردن نيست... حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نيست ... اضطراب هوس ديدن و نا ديدن نيست ... زندگي خوردن و خوابيدن نيست... زندگي جنبش جاري شدن است... از تماشا گه اغاز حيات ... تا به جايي كه خدا ميداند

 

 

ب.ظ): خنده های زورکی اشکهای یواشکی شب و روزی بی هدف لحظه های الکی ساعت های پرسئوال دلخوشی ها توخیال حسرت پرنده دل که نداره پرو بال

 

 

  زبان دارم ولي خاموش خاموش سخن دارم ولي بيگانه با گوش نه خوانندم نه پرسندم نه جويند چه هستم ياد از خاطر فراموش هميشه دوست داشتم ابر باشم.چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش ميگيره جلوي همه گريه کنه روزگار اما وفا با ما نداشت طاقت خوشبختي ما را نداشت پيش پاي عشق ما سنگي گذاشت بي گمان از مرگ ما پروا نداشت

 

 

 زندگي چيست ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟ اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟ اگر مرگ است چرا زندگي مي كنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟ اگرعشق است چرا به آن نمي رسيم ؟ اگرعشق نيست چرا عاشقيم؟