وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته

 

 

عشق يعني عاشق شيدا شدن عشق يعني گم شدن پيدا شدن عشق يعني لاله ي پرپر شدن عشق يعني در رهش بي سر شدن عشق يعني دائما در اضطراب عشق يعني تشنگي در شط آب عشق يعني هفت وادي بي کسي عشق يعني روز و شب دلواپسي ?

 

 

ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت ؟ جايي که ميري مردمي داره که مي شکنندت. نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم . تو تنها نيستي . تو کوله بارت عشق ميزارم که بگذري، قلب ميزارم که جا بدي، اشک ميدم که همراهيت کنه، ومرگ که بدوني برميگردي پيشم. اگه كسي دوستت داشت لازم نيست بهت بگه دوست دارم . اون با گفتن جمله ي مواظب خودت باش ثابت مي كنه كه دوستت داره ... . مواظب خودت باش

 

 

يکروز رسد غمی به اندازه ی کوه يکروز نشاط آيد اندازه ی دشت افسانه ی زندگی همين است عزيز-در سايه کوه بايد از دشت گذشت

 

 

روزی که رفتی دیگه دلم به هیچ کسی بند نمیشه چرا دنیا اشک های شبونه من تموم نمیشه دلم شکست زدسته تو زدسته تو که گفتی برو گفتی برو و رفتی دنیای بلوری شادی هامو شکستی نموندی به حرفام گوش ندادی خوشحالی سالیان درازمو ربودی